بزرگی این چنین فرمودند : 

باز هم تاسف. تاسفي دوباره براي اينکه مدروکي نبودند وفقط همانند کلام ذهي خيال باطلي بودند که از دهان جاهلي بيرون آمده بود و چه بهتر که به آنچه اعتقاد داشتيم رسيديم و باوري شد برايمان که چنين اند آدميان و همه مانند هم اند و نمي شود ديگري را از ديگر تميز داد.اين ساختاري است که خود خواسته اند و هيچ اجباري نبود که هر گونه اجباري منع شده است اينگونه خواسته اند وما نخواسته ايم.
اينگونه شدند و ما نشديم. عطش داشتند و ما سيراب مي نمايانديم خود را .و ما اين باور را داريم که هنوز در راه اند اگر بخواهند .