| تبليغات | X |
از غروب چشم من چیزی نمانده راحتم کن
فصل پاییزی چو برگم پرپرم کن پرپرم کن
قصه تلخ تو را با خود به گورم می برم
این دم آخر به پای صحبتم بنشین باورم کن
باورم کن این دم آخر عشق و باران بر سرم کن
مگذر از من بی تفاوت آتش و خاکسترم کن
سوز عشقم را بیفروز تومی در ساغرم کن
با تو من شاه زمینم نازنینم باورم کن
باورم کن باورم کن
باورم کن شرحه شرحه از فراقم
با نکرده جرم محکوم گناهم
باورم کن باورم کن
