به من هم تیغ زدند با همان انگشتان جوهری.سبزی قلم را سرخ نگاشتند ، چراغ راه آزادی را سوخت
سپیدجامه کرده اند شب هنگام کلاغان فراری از بام ها، از بیم بانگ ها
شاخه ی زیتون را از دهانهامان دزدیدند نت سل را به گمانشان خاموش کرده اند
*هر چراغی را سوختی است برای روشنایی ، سوخت چراغ راه آزادی خون است خون
* نت سل . صلح
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم تیر 1388ساعت 18:10 توسط صادق (مجتبی فتحی پور)
|
این وبلاگ فقط و فقط وبلاگ شعر و ترانه و متون ادبی است که نویسنده آن خود وبلاگ نویس (مجتبی فتحی پور) است . در صورت لزوم با email: mojtaba_fathipour@yahoo.com با ما تماس بگیرید.
